عربستان سعودی قیمت رسمی فروش (OSP) نفت خام Arab Light برای محمولههای سپتامبر به مقصد آسیا را به ۲ دلار زیر شاخص عمان/دبی کاهش داد؛ سطحی که تنها دو بار در ۲۵ سال گذشته ثبت شده است. این تصمیم، یکی از قویترین سیگنالهای نزولی از سوی بزرگترین صادرکننده نفت جهان به بازار محسوب میشود.
فرمول رسمی نفتخام سبک و فوق سبک عربستان به مقصد آسیا بارگیری طی ماه سپتامبر نیم دلار کاهش یافت و به ترتیب به منفی ۲ و منفی ۱.۵ دلار رسیده است. اما فرمول رسمی نفتخام های متوسط و سنگین عربستان با ۱.۲۵ دلار افزایش به منفی ۲ و منفی ۳.۳۵ رسیدند. در واقع در یک اتفاق نادر قیمت نفتخام سبک و متوسط عذبستان برابر شده است در حالیکه از لحاظ مشخصات کیفی و سابقه تاریخی معمولا حدود ۲ دلار اختلاف قیمت بین این دو نفت وجود داشت.این تغییر وضعیت به دلیل دو عامل کلیدی رخ داده است یکی افزایش تقاضای پالایشگاههای پیچیده برای دریافت خوراکهای متوسطسنگین و ترش دیگری بهبود حاشیه سود سوختهای سنگین (Fuel Oil) و محصولات میانتقطیر که تمایل به استفاده از گریدهای سنگینتر را در سبد پالایشی افزایش داده است.
البته کاهش قیمت نفت سبک عربستان که سهم زیادی در صادرات دارد نشان میدهد ریاض در شرایط فعلی، حفظ سهم بازار را بر دفاع از قیمتهای بالاتر ترجیح داده است. رقابت با سایر تولیدکنندگان، از جمله روسیه، و همچنین چشمانداز نهچندان قوی تقاضا در آسیا، از مهمترین عوامل این تصمیم ارزیابی میشود.
نکته قابلتوجه آن است که این اقدام در شرایطی صورت میگیرد که طی ماههای اخیر، تنشهای ژئوپلیتیکی در تنگه هرمز و بابالمندب همچنان ادامه داشته است. با این حال، بازار نفت تاکنون این ریسکها را بهعنوان تهدیدی برای عرضه فیزیکی تلقی نکرده و جریان صادرات نفت بدون اختلال جدی ادامه یافته است.
به بیان دیگر، بازار این پیام را مخابره میکند که تا زمانی که عرضه واقعی نفت مختل نشود، ریسکهای ژئوپلیتیکی بهتنهایی قادر به حمایت پایدار از قیمتها نخواهند بود. افزایش عرضه اوپکپلاس، تداوم صادرات کشورهای تولیدکننده و نگرانیها درباره رشد تقاضای جهانی، در حال حاضر وزن بیشتری نسبت به ریسکهای امنیتی پیدا کردهاند.
جمعبندی:تصمیم عربستان را میتوان نشانهای از تغییر اولویت بازار از «ریسکهای ژئوپلیتیکی» به «رقابت بر سر سهم بازار» دانست. عمیقتر شدن تخفیف فروش، در کنار واکنش محدود قیمت نفت به تنشهای هرمز و بابالمندب، بیانگر آن است که معاملهگران همچنان عرضه جهانی را کافی ارزیابی میکنند و تنها وقوع یک اختلال واقعی در صادرات میتواند این معادله را تغییر دهد
