قیمت هر انس طلا از ابتدای هفته تا کنون حدود ۱۰۰ دلار کاهش یافته و در آستانه سقوط به زیر ۴ هزار دلار است. این ریزش قیمت که همزمان با آغاز نشست دو روزه فدرال رزرو رخ داده است، ارتباطی با تحولات خاورمیانه یا اخبار ناگهانی سپریشده ندارد؛ بلکه ریشه اصلی این نوسان در تغییر انتظارات بازار نسبت به نرخ بهره آمریکا نهفته است.
طبق دادههای گروه سیامئی (CME Group)، احتمال افزایش نرخ بهره در نشست جاری از ۱۶ درصد به ۳۶.۵ درصد جهش یافته است.
دلیل اصلی این بازگشت سریع احتمالات، انتشار گزارشهای اقتصادی فراتر از انتظار در ایالات متحده است. گزارش JOLTS نشان داد که فرصتهای شغلی به بالاترین سطح خود در دو سال اخیر رسیده است. همچنین، افزایش ۲۰ درصدی قیمت نفت در ماه ژوئیه، نگرانیها از تورم ناشی از انرژی را زنده نگه داشته و فشار بر فدرال رزرو برای انقباضی ماندن سیاستها را حفظ کرده است.
رابطه بازدهی اوراق قرضه و قیمت طلا
تحلیلگران موسسه پیمکو (PIMCO) معتقدند بخش بزرگی از حرکات کوتاهمدت طلا ناشی از تغییرات «بازدهی واقعی» اوراق قرضه است. وقتی بازدهی اسمی اوراق خزانه ۱۰ ساله رشد میکند، هزینه فرصت نگهداری طلا که سودی پرداخت نمیکند، افزایش مییابد. به لحاظ آماری، هر ۲۵ واحد پایه افزایش در بازدهی واقعی، معمولاً منجر به کاهش ۴۰ تا ۶۰ دلاری در هر اونس طلا میشود که ریزش ۴۶ دلاری اخیر دقیقاً در همین بازه قرار دارد.
چشمانداز بلندمدت و سقف نرخ بهره
علیرغم فشارهای کوتاهمدت، بدهی ملی ۳۹ تریلیون دلاری آمریکا به عنوان یک عامل بازدارنده برای افزایش طولانیمدت نرخ بهره عمل میکند. با توجه به اینکه هزینههای بهره سالانه دولت از یک تریلیون دلار فراتر رفته است، تداوم نرخهای بالا میتواند منجر به مارپیچ بدهی شود که دولت توان جذب آن را ندارد. سرمایهگذاران اکنون منتظر کنفرانس خبری کوین وارش (Kevin Warsh) و دادههای تورمی PCE هستند تا جهتگیری دقیقتر بازار برای ماه سپتامبر مشخص شود.
